Belen making

tumulong ako sa paggawa ng belen ng CLA. =) kahit linggo talagang tinotodo na ng mga PCs at CLASC EB ang paggawa dito kasi bukas na siya kelangan.

Mary

ang present lang kanina sa paggawa ay ako, rakim, ashley, dan, enrico, raf, april, libay at edwardson. pagdating ko dun mejo may scarcity sa paint e un pa naman ung pinaka-kelangan kaya talagang naghanap kami ng pintura sa loob ng office. nung nakahanap na kami, talagang tipid tipid din kasi konti lang un tapos ang dami pang pipinturahan. ang lupit kamo nung yellow poster paint! pagbukas namin e sumingaw ung amoy bugok na itlog! kadiri kamo! nakakasuka! kahit nasa malayo na siya e amoy na amoy pa din! parang ngang kumapit din sa mga damit namin ung amoy e. yuck! pero nung tumagal, okay naman kaso deadly talaga. :P

madami ding mga rakim bloopers kanina: haha.

libay: rakim! wag mong galawin ung isda ko!!
rakim: ano ka ba? e ang pangit ng pagkakapaint mo! (pinunturahan ng violet ung mata)
libay: ano ka ba walang violet na kulay si nemo!! (kulay nemo kasi ung isda ni libay)
rakim: (patuloy pa din sa pagpinta)
dan: ano ka ba, di kilala ni rakim si nemo!
ashley: (evil laugh)

haha. feeling talaga namin di niya kilala si nemo. :P

rakim: enrico, tingnan mo nga kung pantay ung kawayan?
enrico: hindi. ung kawayan mismo ung hindi pantay.
rakim: hindi, ibig kong sabihin e ung length (pronounced as lengk) niya.
enrico: haha. di ko alam ung lengk e. :P

last:

edwardson: (nagbibiyak ng kawayan.)
rakim: (gustong tumulong) brad, abot mo nga ung itak!

nakanang! BRAD ito! straight na straight e. :P

pag kasama mo talaga si rakim, mababaliw ka.:P haha.

ako gumawa nung isdang hawak ko. Pinoy fish! :P

ang ending, di din namin natapos ung belen dahil walang kaming varnish or brown paint. bukas na lang daw ulit.

after nun, nagbonding kami nila libay sa KFC. =) then went home. =)

**

nagbbrowse ako kanina ng mga pics sa iphoto at nahanap ko to:

sa lahat ng pictures namin, eto ung favorite ko. =) eto kasi ung time na dengue prone ako tapos inalagaan niya ako. =) sinamahan niya ako magpa-blood test at inencourage niya ako na wag himitayin habang kinukunan ng dugo (hindi ako nahimatay pero nahilo at nagtantrums din ako afterwards). wala lang. natutuwa lang ako na tinturuan niya akong alisin lahat ng takot ko sa mga kababawang bagay. para akong bata na kapag sinabihang wag iiyak, hindi talaga iiyak. tapos pag nagawa ko ung isang bagay, may reward ako. wala lang. nakakaaliw. siya lang (outside my immediate family) ang nakagawa nito sakin. :P

share ko lang. haha.

later alligator. =)